لاو سینما : سینمای ایران و جهان

نشان می دهد افرادی که می خواهند کار فرهنگی تولید کنند نباید خود قانون گریز و ضدفرهنگ باشند.

آخرين به روز رساني : یکشنبه 01 بهمن 1396


کل مطلب : 4236 مطلب / کل بازديد : 556,6691
تبليغات

تبليغات
کانال تلگرام لاوسينما
خريد بليت آیینه بغل





موضوع : تلویزیون
کد مطلب : 4033
تاريخ انتشار : چهارشنبه 20 دي 1396 - 10:2

سید مهدی موسوی روز سه شنبه در گفت وگویی درباره چگونگی موضوع پرحاشیه ممنوعیت فیلمبرداری در اماکن و بناهای تاریخی تصریح کرد: تصویربرداری فیلم های سینمایی، داستانی و سریال بعد از سال 93 و بر اساس دستورالعمل ابلاغی، غیرقانونی و ممنوع است.
وی اضافه کرد: مدتهاست که به فیلم های داستانی و سریالی مجوز تصویربرداری در اماکن و ابنیه تاریخی نمی دهیم. برای اینکه تردد عوامل غیر ضرور، دکوربندی ها و تجهیزاتی که آنجا استفاده می شود، تخریب هایی ایجاد می کند علاوه بر آن، محتوا و خط تعلیق بسیاری از داستانهای سریال ها و فیلم ها هیچ ارتباطی با این شانیت مکان های تاریخی ما ندارد.
این کارشناس امور هنری افزود: برخی موضوعات فیلم های مورد تقاضا اصلا ارتباطی به داشتن لوکیشن تاریخی ندارند. مثلا فیلمنامه ای دریافت کردیم که در آن یک خانم و آقا با هم دچار اختلاف می شوند و برای آشتی کنان به «تخت سلیمان» می روند. هیچ ضرورتی نبوده تا بنای تاریخی به مخاطره بیافتد که این زوج انجا آشتی کنند.
موسوی گفت: از فیلمسازان و تهیه کننندگان تقاضا می کنیم که به جای اصرار به ما برای فیلمبرداری در اماکن تاریخی، سراغ دکورسازی بروند یا از شیوه های دیگر استفاده کنند.
وی ادامه داد: در مورد فیلم های مستند اگر محتوا و موضوع آن مرتبط با اهداف و سیاست های سازمان یا مکان تاریخی باشد بنا به شرایطی این امکان فراهم می شود.
رییس اداره امور فرهنگی مرکز روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی گفت: هدف ما محدود کردن نیست و حفظ بناها به عنوان گنجینه بی بدیل میراثی مردم این کشور مهمتر است.
وی افزود: بعضی هنرمندان به مکان های تاریخی به عنوان هویت و میراث ملی نگاه نکرده و متاسفانه از این بناها به عنوان ابزاری برای معرفی خود یا اثرشان استفاده می کنند. محتوای بعضی فیلم ها فاقد ارزش های هنری است و از فرصت استفاده از لوکیشن های مشهور و محبوب می خواهند اعتباری برای اثر خود دست و پا کنند.
مقام مسوول در سازمان میراث فرهنگی ادامه داد: برخی دیگر نیز کار هنری قابل توجهی دارند اما نسبت به حفظ خود لوکیشن تاریخی یا موزه ها که اثر هنری و ارزشمندتری نسبت به کار هنری آنها محسوب می شود، بی توجه هستند.
موسوی افزود: آنها این اماکن تاریخی و موزه های ملی را صرفا ابزاری برای خلق کار هنری تصور می کنند و برای کار خود اهمیت و جایگاه هنری بیشتری قائل هستند در حالیکه این آثار، هنرهای مانای چند هزار ساله این مردم و مورد توجه جهانیان است.
وی درباره استثناهایی که موفق به فیلمبرداری چند سکانس یا یک فیلم و مجموعه کامل در این سالها شده اند نیز گفت: اینها از جانب اداره امور فرهنگی مرکز روابط عمومی به عنوان متولی صدور مجوز تصویربرداری طبق دستورالعمل ابلاغی فیلمبرداری، مجوزی نداشته اند و به دو صورت قانون و دستورالعمل را دور زده اند.
موسوی تشریح کرد: اول ممکن است از طریق دیگر بخش های سازمان میراث که خارج از قاعده و قانون نامه گرفته اند یعنی ناهماهنگی و موازی کاری درون سازمانی برای بخشی که اصلا به تخصص آنها مرتبط نیست، دوم امکان دارد از طریق برخی نهادهای غیرمرتبط برون سازمانی اقدام کرده باشند که هر دو کار یک بی حرمتی به قانون و میراث ملی این مرز و بوم است و نشان می دهد افرادی که می خواهند کار فرهنگی تولید کنند نباید خود قانون گریز و ضدفرهنگ باشند.
 فیلمبرداری فیلم ها و سریال ها و همچنین برگزاری کنسرت های موسیقی در اماکن تاریخی از دیرباز مورد بحث و مناقشه اهالی فرهنگ و هنر بوده است.ایرنا

 

مطالب مرتبط
مطلب زنده
پربازديد